"

Περνούσα πολλές φορές έξω από το ψητοπωλείο του ******** κάθε φορά που κατευθυνόμουν γεμάτος αρνητικές σκέψεις προς την Εφορία της Χαλκίδας. Χθες το βραδάκι όμως είπαμε με ένα φίλο μου να κάτσουμε για κάτι γρήγορο, όπερ γύρο, πατατούλες και κρασάκι.

 

Καθίσαμε μέσα, αν και Ιούνης μήνας, για δυο λόγους. Ο πρώτος ήταν ότι έξω είχε για τα καλά ψυχράνει ο καιρός και τα κοντομάνικα δεν ήταν αρκετα για να είμαστε άνετοι. Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι η τηλεόραση ήταν μέσα, έπαιζε μπάλα η Εθνική, και θέλαμε να το απολαύσουμε με κόκκινο κρασάκι.

 

Δυο πράγματα θα ...θυμάμαι από την επιχείρηση αυτή, στο δρόμο μου στο εξής για την Εφορία.

Το πρώτο είναι το πολύ καλό τους φαγητό, ψημένο στα κάρβουνα. Ο γύρος του ήταν με μεγάλη πίτα, πολύ νόστιμος και χορταστικότατος. Οι τηγανητές του πατάτες, κομμένες στο χέρι, χωριάτικες και παραδοσιακές, νοστιμότατες και σε μεγάλο πιάτο. Το τριμμένο τυρί πάνω στις πατάτες επίσης φανταστικό. Το κρασί του μου τα χάλασε λίγο. Πολύ ξίδι για τα γούστα μου. Του φίλου μου του άρεσε ωστόσο, οπότε δε θα σταθώ σ' αυτό. Και εν κατακλείδι, οι τιμές καλές.

 

Και πάμε στο δεύτερο πράγμα που με εντυπωσίασε... Ήταν ο έκδηλος οπισθοδρομισμός που εμπότιζε το χώρο από άκρη σ' άκρη του. Από το ντεκόρ του χώρου ως το savoir-vivre των ανθρώπων του. Εξηγούμαι:

 

Χώρος που απλώς υπήρχε, ντεκόρ της δεκαετίας του 70 και βγάλε. Ωστόσο, ψησταριά είναι, δε σε χαλάει και τόσο αυτό. Όμως....

 

Όμως...

 

Σκεφτείτε το ακόλουθο σενάριο: Κάθεσαι μέσα και βλέπεις την εθνικάρα, στα δυο μέτρα από την πλάσμα. Μόνο η δική σου παρέα, κανένα άλλο τραπέζι δεν είναι κατειλλημένο. Έξω επίσης μια μόνο παρέα, τρεις ηλικιωμένες κυρίες που δείχνουν να περνούν καλά. Σε ένα εικοσάλεπτο, εκεί που έχεις αρχίσει να τρως για τα καλά, έρχεται μια παρέα από τέσσερα άτομα, γνωστοί του μαγαζιού απ΄ότι φαίνεται, μιας και κάνουν πλακίτσες με τους ιδιοκτήτες. Κάθονται έξω. Σε πέντε λεπτά από τότε, έρχεται ο νεαρός σερβιτόρος, με έναν από τους νεόφερτους. "Συγγνώμη", σου λέει που μπαίνει μπροστά σου, καθώς εσύ παρακολουθείς το παιχνίδι. Ο ένας από δω κι ο άλλος από εκεί, αποσυνδέουν την τηλεόραση από την πρίζα της κεραίας, την πιάνουν δεξιά-αριστερά και...

 

...και...

 

Και την κουβαλάνε και τη στήνουν έξω. Ακριβώς μπροστά από το τραπέζι της καινούργιας παρέας. Πίσω από τους τοίχους, στα πλάγια του μαγαζιού.

 

Τους παρακολουθείς, καθώς φεύγουν, με την άκρη του ματιού σου και δε μιλάς γιατί πιστεύεις ότι δεν συμβαίνει αυτό στην πραγματικότητα. Περιμένεις ότι από στιγμή σε στιγμή θα βγει κάποιος πίσω από μια κουρτίνα, θα σε αγκαλιάσει και θα σου πεί: "είμαστε από την τάδε εκπομπή με τις κρυφές κάμερες. Ο φίλος σου ο τάδε σου έστησε αυτή την πλάκα".

 

Όμως η ώρα περνάει και κανείς δεν βγαίνει πίσω από καμιά κουρτίνα. Η εθνική βάζει γκολ κι εσύ ακούς μόνο τα "μπράβο" της παρέας με τις μπύρες που βλέπει το παιχνίδι και τους πιάνεις με την άκρη του ματιού σου, έξω, πέρα από τους τοίχους, να χοροπηδάνε για το γκολ. Τα αφεντικά αμέριμνα, χαμένα μέσα στην κάπνα του κάρβουνου.

 

Κι εσύ να αναφωνείς με απελπισία:

"Φτάνει πια! Όχι άλλο κάρβουνο!"...

Πελάτης: Ζωρζ  /   08.06.2013

Η πιο παράξενη κριτική πελάτη ως σήμερα στο menu4you

ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ MENU4YOU

Το όνομα του εστιατορίου στο οποίο αναφέρεται ο πελάτης είναι στη διάθεση του αναγνώστη. Μπορείτε επίσης να το βρείτε στην κριτική του συγκεκριμένου εστιατορίου ανατρέχοντας στις σελίδες του site μας.

"

Αρχική

Εστιατόρια

ανά περιοχή

Εστιατόρια

ανά είδος

Follow

Εδώ οι καλοφαγάδες μοιράζονται με ευπρέπεια και ειλικρίνεια τις πραγματικές τους εμπειρίες απο τα εστιατόρια που επισκέφτηκαν

© 2018 www.menu4you.gr